سلام.

تقریبا حدود دو سال هست از عمر این وبلاگ میگذره، تو این مدت من نخواستم یه وبلاگ پر بازدید داشته باشم، فقط جایی بوده که بعضی وقتا بنویسم. هرچند که به همین هدفم هم نرسیدم، یعنی نتونستم حرفای خودمو بنویسم. 

خاطرات خیلی زیادی از اینجا دارم، خاطرات خوب - خاطرات بد - خاطراتی که شاید برای همیشه با من باشن. -

__________________

تو زندگی هر کسی شرایطی ایجاد میشه که باید تجربه بشه. مسیرهایی که باید رفت. _ تو این مسیرها خیلی چیزا تغییر می کنه، - فکرها عوض میشه، ایده ها نو میشه و شاید زندگی شکل دیگه ای بخود میگیره. مهم اینه که آدم بتونه خوبی هاشو نگه داره.

لحظات، ساعتها، روزها، هفته ها .... میگذرن، بدون هیچ درنگی، تاملی، ترحمی.... زمان خیلی چیزا رو از ما میگیره ، اگه فقط واستیم و نگاهش کنیم -

نمیدونم دوباره فرصتی پیش میاد اینجا بنویسم یا نه - اما فعلا وبلاگ آدمک جاش روی تاقچه است ... چرا که باید رفت ( در واقع دارن می برن!!  [تشویش] ) - بهههله... خدمت مقدس!

مطمئنم هستند افرادی که ممکنه من ناخواسته ناراحتشون کردم... به هرحال من از همه افرادی که اینو میخونن میخوام اگه از من بدی دیدن ببخشن -

تو این مدت دوستان وبلاگی خوبی پیدا کردم، برای همشون آرزوی سلامتی و موفقیت دارم، همچنین برای تموم اونایی که نمیشناختم و اتفاقی از وبلاگم سر زدن.

با این عکس حتما متوجه شدین کجا میرم - التماس دعا - خدانگهدار

نوشته شده در 2011/12/21ساعت توسط آدمـــکـــ| |